Story 1

Masayahin. Gnyan lng ksimple ang isasagot ko sau kpg tnanong mu kng anong klaseng tao ako. Yun nmn tlga ang gsto ng mga tao, niloloko mo na ako kng sasabihin mo na ayw mo sumaya. Madali nmn kasi sumaya kaso nga lng kung gaano kdali sumaya gnun dn kdali mwla un. Mpapalitan ng lungkot at ang nkakaasar pa dun eh mas mhrap mwla ang pgkalungkot. Ako? Medyo Malabo na mkita mo ako na malungkot. May pgka-malihim kasi ako. Hindi ko pnapaalam msyado yung mga bgay n tungkol skn. Ska bkit ko nmn ipapaalam sau db, close b tau? Haha pro sa tingin ko pgktpos mo bsahin to, kilala mo na kung sino tlga “AKO” kahit papano.

Hindi ako yung tipo ng tao na kpg nkasalubong mo eh lilingunin mo pa ulit. Wla nmn kasing interesante skn eh. Simple lng ako, yung prang kht araw-araw mo makita eh hindi mo pa rn pguubusan ng panahon na kausapin. Sabi nila suplado dw ako pero sa tingin ko hndi nmn. Hindi lng tlga kita kakausapin kung hndi mu ako kakausapin. Madali nmn ako kausap kasi kung ayw mo sa akin eh hindi kita hahabulin, ang ayoko kasi sa lhat ay yung pinipilit ang taong ayw. Baka nmn sbihin nio msamang bata ako dahil s mga sinabi ko pero sa totoo lng mbaet nmn tlga ako kht papano. Mabaet ako kung mabaet ka, sbi nga ng teacher ko dati, “Kung gago ka, mas gago ako sau.” Pwede mo ako lapitan kpg my problema ka bsta ba handa ka tumanggap ng payo na wlang basehan kasi sinasabi ko lng nmn ung sa tingin ko ay tama, nsa iyo p rn nmn kung mkikinig ka o hndi. Pero huwag ka na mgtangkang lumapit sa akin kung tungkol sa pera ang problema mo, medyo kuripot kasi ako bka mg-away lng tau.

Estudyante lang ako naun. Normal na estudyante katulad ng mrami, may mga assignment at project na ndi gnagawa,at lumiliban sa klase kpg tntmad pero pnipilit ko nmn pumasa ang mga grade ko. Masaya na ako bsta pumasa ang grade ko kht sa tingin ko ay medyo msamang isipin ung gnun. Miyembro ako sa mga mkukulet na estudyante. Sa unang tingin mukhang mbaet pero sa totoo lng ako ung isa sa mga estudyanteng bumabato ng papel sa mga klasmeyt na ngpapakilala sa hrap ng klase pero mukhang ptay na bata nmn. Mayabang na kung mayabang, ang dating ko pero may basehan nmn ang pgyayabang ko kesa nmn ung prang pinaplastik ko ang ibang tao. Kung may mali man o may panget sau sasabihin ko nmn un sau, hindi na ako mhihiyang sbhin sau un, ska bkit nmn ako mhihiya eh ikw nga ung may diperensya di ba? Pero kung babae ka, wag ka na mgtaka kung medyo naiilang ako sau. Hindi lng tlga ako sanay kumausap ng babae depende nlng kung bibiruin lng kita. Sa medaling salita may pgka-torpe ako. Pagtawanan mo na ako kung gusto mo, ganun tlga ako eh. Pero kung pgtatawanan mo ako siguraduhin mo lng na hindi ka mgpapakita skn kasi bka lambitinan ko tonsils mo at pgbuhulin ko small intestines mo.

Tamad. Yan tlaga ang tunay na ako. Kahit tanungin mo pa mga teacher ko simula kinder hanggang ngayong college ako at kht suhulan mo pa ang nanay ko bka isoli lng nya sau msabi lng na tamad ako. Dati pa man un na hindi mwla-wlang sakit ko. Hindi ko mpigilan ang sarili ko na tamarin pero dahil dun nlaman ko na mhrap dn pla kpg positib thinker. Dati kasi sinasabi ko sa sarili ko kpg tnatamad ako gumawa ng project, “Kahit hindi ko gawin to, papasa pa rin nmn siguro ako..Think Positive!”. Kaya ayun, kakaThink positive ko muntik na ako bumagsak. Kaya ngaun negative thinker na ako. Sinasabi ko nlang sa sarili ko na, “Mapapagod lng ako kpg gumawa ako ng project kya wg na lng.” Ayun hanggang naun gusto p rn ako ibagsak ng mga teacher ko. Ewan ko ba kung bakit galet na galet sila sa akn, pero gngwa ko nmn lhat pra ndi ako tamarin kaso nkakatamad eh.

Mahilig ako mgsulat-sulat, wag lng ung mga pnapasulat ng mga teacher sa mga history subject. Mrami na dn ako nasulat na tula, maikling kwento, at kung anu-anu pa kaso lng hndi ko sila iniipon eh kaya ayun nawawala o tinatapon lng. Yung iba nga ginawa ko pa pansindi ng uling nung nkraan. Naging libangan ko na mgsulat kasi hndi nmn kelangan na matalino ka pra mkpgsulat ka. Kailangan lng marunong ka mgsulat at malawak ang imahinasyon mo (xempre ndi dpt mwawalan ng inspirasyon. Naks cheesy!). hindi nmn kailangan mrunong ka mg-ingles kasi it’s not really needed, you just have to feed the readers with your thoughts and entertain them but you don’t really have to satisfy what they want everytime because you are still the writer and you control what you want to write, they’re just readers. What’s important is that you are enjoying what you are doing. (shet! Dumugo ilong ko dun ah) Ginagawa kong paraan pra mailabas ko yung mga gusto ko sbihin sa pamamagitan ng pagsusulat. Sa totoo lang ngayon lang ako nkpgsulat ng tagalong, hilig ko kasi gumawa ng tula eh. Medyo korni kasi pkinggan kpg tagalog na tula ang ginawa ko, prang OA kasi eh. Malaking tulong skn ang pagsusulat, malamang kasi baliw na ako dati pa kung ndi ko nkahiligan ang mgsulat. Dito ko kasi binubuhos lhat ng mga gusto ko sbhin at gwin na hindi ko nmn mgawa. Kapag mlungkot ako ngsusulat ako,kpg msaya ako ngsusulat dn ako o kht gutom, inaantok o natatae man ako magsusulat pa rin ako. Wala akong schedule kung kelan ako mgsusulat kaya kpg my naisip ako, humahnap agd ako ng pwede ko msulatan at itinitigil ko kht anu man ang gnagawa ko (pwera nlng kpg umiihi, syempre mhirap pigilan un). Minsan mbilis ako mgsulat lalo na kpg wlang istorbo at mraming pumapasok sa blanko kong utak. Minsan nmn mtgal, katulad nito mtgal mtapos kasi tinatantsa ko pa kung hanggang saan lng ang sasabhin ko tungkol sa akn. Ako sa sarili ko, hindi ko alm kung ano ba nkahiligan ko sa pagsusulat bsta ang alm ko ngsimula un nung elementary pa ako. Kasi nmn halos arw-arw ngpapasulat ng essay ung mga usiserong teacher ko tungkol sa routine sa umaga, mga pangyayari nung bakasyon, at pati mga npanaginipan ko gusto pa mlaman. Kaya ayun hanggang sa nahilig na akong mgsulat pero patago lng. Wlang nkakabasa ng mga naisulat ko hanggang bago ako mka-graduate ng hayskul.

Unang may nkabasa nung mga sinusulat ko nung 4th year hayskul ako. Nadiskubre kasi ng pakealameron kong klasmeyt yung notbuk ko at binasa yung mga nkasulat. Ang msama pa dun eh ang mga nkasulat dun eh pra sa Lab Op My Layp nung mga panahong yun na nagkataon nmn na klasmeyt dn nmen kya ayun naloko na…huli na ang lhat ng malaman ko na napabasa na nya. Mabuti n nga lng at natuwa siya kht papano dun sa isinulat ko, kung hndi bka sakit ng ktwan ang inabot nung pkealamero kong klasmeyt. Naisip ko kasi bka pgtawanan lng nya ung sinulat ko, tula kasi un eh bka sbhin nya ang korni. Pero ayun naapreciate nmn nya, hiningi p nga ung kopya (kilala mo kung sino ka). Grabe lakas ng tama ko dati dun, akla ko nga nagiging okay kami eh. Kasi mhal ko tpos mhal nya dn (daw) ako pero ayun sa hinaba-haba man ng prosisyon…may ktapusan dn.haha wla dn ngyari. Ilang buwan dn bago ako nkarecover dun, knocked down kasi ako dahil sa ngyari pero bgo mkpgbilang ng sampu ang referee may nghagis na ng puting twalya at tinulungan ako bumangon. Siya ung pinakamamahal kong girlfriend naun. Nung una hindi ako mkpniwla na gusto nya tlga ako pero this time hindi na ako ngpaligoy-ligoy pa kasi mhal na mhal ko sya at mhal n mhal nya rin ako (eto sigurado na) kaya hindi ngtagal ay naging kami na. matagal na dn kami (gnun tlga MABAET AKO eh) kahit medyo selosa sya pero wla nmn sya pgseselosan. Kaso sa hindi malamang dahilan eh may ilang ngkamaling ngkagusto sa akin. Hindi ko malaman kung sadyang mlabo lng tlga ang mata nila o may catarata sila (kilala nio kung sino kau pero okay lng na ikahiya nio kasi khiya-hiya tlga ang mgkgusto sa isang tulad ko haha). Akala ko dati ung girlfriend ko lng ang mbubulag ko pero hindi pala, sadya ytang mlakas ang karisma ko kasi ambaet ko na tapos ambaet ko pa at higit sa lahat npkabaet ko pa. Kabaligtaran ako ng girlfriend ko, hindi nmn kasi ako seloso. Npgisip-isip ko kasi na wla dn nmn mngyayari kung mgseselos ako sa mga bwisit na manliligaw nya ska nkakapagod kya kung gugulpihin ko pa sila isa-isa di ba? haha. Ang girlfriend ko ang “Bella Swan” ng buhay ko…ako kasi si “Allen Cullen” hahaha at gaya ng sbi ni Edward Cullen, “I love her, I have always loved her and I will always love her.”

Itsura ko? Hmmm.. Medyo my pgkprehas kmi ni Edward Cullen. Parehas kami mtangkad, yun lang haha. Medyo mtaba ako pero hndi msyado hlata kasi nga mtangkad ako, medyo maitim dn ako mahilig kasi gumala. Paiba-iba ako ng style ng buhok pero kdlasan one-side lng tlga. Sbi nila EMO dw kpg gnun eh bakit nmn si Kabayan Noli De Castro, one sided dn buhok nun ah? Bilugan ang mukha ko na mas bumibilog pa kpg ngumingiti ako. Mahlig ako ngumiti kht sira-sira ngipin ko hehe. Ang mata ko ang peyborit kong parte ng ktwan ko hndi dahil sa mganda ang mata ko, sa totoo lng mukha ngang inaantok palagi ang mata ko eh kaya nagustuhan ko yun kasi dun mo makikita ang tunay na nararamdman ko. Pero in-short..mukha akong UNAN na sinuntok ni daimos ng super one-hit-KO punch nya. :)

Siguro nmn ngayon kilala mo n ko kht papao. Npagod ako kakasulat dito, kpg wla ka nalaman tungkol skn eh baka pagbuhulin na kita. Lahat ng pwede tumulo skn , tumulo nab ago ko matapos isulat to pero kung hndi ka nasiyahan eh WALA NA AKO PAKEALAM SA ‘YO. Hindi ko nmn sinulat to pra sau eh, ngkataon lng na may laman ang utak ko at may sulatan na malapit. Wala ako pakealam sa nraramdman mo.hehe Biro lang!

-abangan ang susunod na kalokohan-

Salamat sa mga sumusunod:

1. Kay kuya – kasi lapis nya ung nkita ko na pkalat-kalat na ginamit ko panulat dito pati laptop nya dn gnamit ko pram type to.

2. Sa superman notbuk ko – kasi ito ang ginamit ko na ‘rough draft’ aka manuscript ng sinulat ko na kalokohan na to.

3. Sa Kleenex 2 ply Tissue paper – kasi medyo sinisipon ako nung ngsusulat ako. (Pati nung tntype ko to sinisipon dn ako. Hndi kya’t CURSE na to? Bka siponin ka dn kpg bnasa mo Haha)

4. Sa pakealamero kong klasmeyt – wla lng..epal lng kasi sya eh. puahaha

5. Sa girlfriend ko – kasi kpg nmimiss ko sya at ndi ako mkatulog eh ngsusulat nlng ako.

6. Sa mga ktxt ko sa Cheddar Clan – sila mga karamay ko sa text pamorningan kpg ngsusulat ako.

7. Salamat na din sau – kasi pinagubusan mo ng panahon basahin to kahit 90% nito imbento ko lng nmn.haha PAGKATAPOS MO BASAHIN ITO SASARA BUTAS NG PWET MO TAPOS MKAKARAMDAM KA NG LBM. Puahaha :)